Sprong in de tijd

“Laat nog eens zien..” Peinzend kijkt ze naar mijn computerscherm. De Facebookpagina van een Amerikaanse actrice staat open. Er is een Youtubevideo, van de Oscar-uitreiking. Een emotionele dankspeech met tranen. Marilyn reikt voorzichtig naar de muis en beweegt. “Kan ik deze nog eens zien?” vraagt ze zacht. Ik knik. Ze beweegt voorzichtig de cursor over het scherm tot hij bij de playknop staat. Ze klikt erop. De video speelt opnieuw. Ze kijkt, ademloos. “Mooi.. ze is zo mooi” verzucht ze. “En dat dit kan.. amazing!” “Iedereen vond jou ook mooi toch?” vraag ik haar als de video is afgelopen. “Ach mooi.. zolang ik mijn act deed was het goed, als ik deed wat ze verwachtten, ja dan wel ja, anders… tja soms was ik onzichtbaar.” Ik kijk naar haar. Het haar losjes om haar hoofd, licht opgemaakt. Mooi in de eenvoud. Niet de glamouruitstraling die iedereen kent. “Wilde je onzichtbaar zijn?” Ze zet een hand onder haar kind, denkt na. “Nee, nouja, soms, als er mensenmassa’s waren, verwachtingen.. maar aan de andere kant wilde ik ook.. tja.. gezien worden voor wat ik óók ben, snap je? Ik kan zoveel meer! Maar als ik dit zie.. ik had dit ook wel gewild, mezelf laten zien met alles wat ik ben en kan.”

Ik laat haar meer pagina’s zien van actrices. Sommigen nemen standpunten in, tegen sexisme, racisme, voor gendergelijkheid, gelijke betaling van acteurs en actrices. “Unbelievable, ik werd nooit hetzelfde betaald als mijn mannelijke colega’s, maar door mij kwamen de mensen kijken naar de films.” Ik knikte. “Als jij nu jezelf zo zou kunnen presenteren, wat zou je dan doen?” Ze veert overeind, vol enthousiasme. “Oh ik zou ook zo’n pagina maken! En zo’n, hoe noem je dat, website? En dan van die leuke filmpjes erop, behind the scenes, mijn acting classes, ja! Laten zien dat ik meer kan dan sexy blondje spelen, I’d show them! En dan zou ik gezien worden en gecast voor serieuze rollen. En dan de Oscars, wow, dat heb ik altijd zo graag gewild: zo’n beeldje winnen en dan een acceptancespeech, ik zou flink my mind speaken!”

“Je straalt” zeg ik lachend. Ze is het helemaal, Marilyn: radiant, blij, gelukkig. Maar niet gefaked. Tot er een waas over haar ogen trekt. “It ain’t real..” zegt ze somber. “But I’m really happy that it is for my sister actresses.” Met een zachte glimlach verdwijnt ze weer van mijn zijde.

Advertenties

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s

This site uses Akismet to reduce spam. Learn how your comment data is processed.