Suspense – 9

De bel ging. Iris liep naar de deur, een van de brieven van Aafje nog in haar hand. Mark stond met een bosje bloemen voor haar. Zijn haar zat door de war en zijn wangen waren vlekkerig gekleurd.
“Daar ben je dan.”
“Ja stom zeg, dat er twee huisjes zijn met nummer 14, hoe kan dat?” Hij stapte naar binnen en kuste haar op de wang. Toen duwde hij de bloemen in haar hand. Ze kende dit. Geen woorden maar daden en het er dan nooit meer over hebben. Met de bloemen liep ze naar de keuken en hij volgde haar.
“Geen idee, misschien was dit een kavel zonder nummer en heeft de eigenaar op goed geluk 14 gekozen, terwijl er al een huis was met nummer 14?”
“Wat een onzin.” Mark leunde tegen de deur. “Je moet die organisatie maar eens bellen, er klopt iets echt helemaal niet. Je hebt het overigens wel lekker voor elkaar hier.” Hij keek naar de koffiepads, de koekjes, de broodjes.
“Ja dat lag hier al voor me, een soort welkomstpakket.” Hij knikte.
“En ben ik ook welkom?” Ze keek hem aan. Ze zag iets in zijn ogen, onzekerheid. Maar ook een soort minachting.
“Ik ben iets op het spoor en ik wil graag je hulp.”
“Vertel.”

Iris liet de brieven zien van Aafje en Lodewijk en deelde haar wantrouwen met Mark, over de toon van de brieven van Aafje. Hij las ze met interesse en zei dat ze gelijk had, er klopte iets niet. Aafje ging steeds meer vragen stellen over zijn werk, terwijl hij in het begin al had aangegeven daar niets over te kunnen zeggen.
“Zou ze informatie van hem hebben doorgespeeld? Zelf een spion zijn geweest, van de andere kant?”
“Ja of deze brieven zijn niet door haar geschreven, dat kan ook.”
“Maar wat zou er dan met de lieve Aafje gebeurd zijn?”

Ze verzonken allebei in hun eigen gedachten over dit duistere verleden. Toen vroeg hij haar te vertellen over de pop in de badkuip en hoe enorm ze geschrokken was. En van de kat. Ze lachtten onbedaarlijk om haar avonturen.
“Jammer dat ik er niet bij was, ik had het graag gezien.”
“Maar we gingen niet goed uit elkaar, weet je nog?”
“Ja en dat spijt me. Zullen we een biertje pakken? Ik heb een sixpack in de koelbox in de auto, just in case.” Hij grinnikte. Iris twijfelde. Maar de sfeer was zo goed tussen hen. Zij dronk liever een wijntje, maar hij haalde het bier uit de auto en begon aan het eerste blikje. Toen hij aan de laatste toe was, vond hij dat ze maar samen naar haar slaapkamer moesten gaan. Iris, die zijn drankadem al niet meer kon verdragen, reageerde terughoudend.
“Wijs me niet weer af Iris, dit keer niet. En laat me mister whats his name van het sleuteltje ook meteen maar even zien.” Hij pakte haar arm en trok haar mee naar boven.

Advertenties

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s

This site uses Akismet to reduce spam. Learn how your comment data is processed.